Gear-review: Mammut Smart Alpine

Na de succesvolle introductie van de Mammut Smart, waar we al eerder al een review over schreven, heeft Mammut nu ook een speciale versie voor dubbeltouw uitgebracht: de Smart Alpine.

Algemeen
De Smart Alpine lijkt erg op zijn voorganger. Het is feitelijk een dubbele versie van de standaard Smart, waar ook nog een oog aan is toegevoegd om hem in de standplaats te kunnen hangen. De bediening is, na bestudering van de handleiding, redelijk eenvoudig. De Smart Alpine is een relatief groot zekering apparaat en hij oogt massief, maar het gewicht van 125 gram valt erg mee.

Touwdiameter
Van de Smart Alpine zijn twee versies beschikbaar voor verschillende touwdiameters. Eén voor een diameter tussen 7,5 en 9,5 mm en één voor een diameter tussen 8,9 en 10,5 mm. De smalste is daarmee geschikt voor de meeste moderne dubbeltouwen. Met een tweelingtouw moet je wel even opletten, want deze zijn tegenwoordig al onder de 7,5 mm verkrijgbaar. Als je met hetzelfde apparaat ook met enkeltouw wil kunnen zekeren, kan het lastig zijn om tussen de twee versies te kiezen.

Zekeren voorklimmer
Het zekeren van een voorklimmer gaat op dezelfde manier als bij de Mammut Smart voor enkeltouw. Je moet de hendel met één hand goed omhoog houden, terwijl je met de andere hand het touw uitgeeft. Het is bij de Smart Alpine wel lastiger om twee strengen touw netjes door de geultjes het apparaat in te voeren. Voor een soepel uitgeven van het touw is het erg belangrijk dat je het touw netjes op de standplaats hebt liggen/hangen. Omdat je met één hand continu de hendel omhoog moet houden kun je niet zo makkelijk een hand vrij maken om het touw een beetje te organiseren. De hendel moet altijd omhoog is gericht zijn om te voorkomen dat de Smart blokkeerd als de voorklimmer touw inneemt.  De Smart Alpine heeft niet de mogelijkheid om hem ook nog in een andere modus te gebruiken waarin deze niet blokkeert.

Zekeren van een naklimmer

De Smart Alpine is makkelijk op de standplaats te bevestigen. Je moet er alleen wel opletten dat de karabiner waar het touw door loopt 'buiten' het zekeringsapparaat hangt.  Iets wat er in eerste instantie een beetje raar uitziet. Ook als je weer overgaat naar het zekeren van een voorklimmer moet je niet vergeten deze karabiner weer op de juiste plek 'in' de Smart te hangen. Verder is de bediening redelijk intuïtief, zeker als je een reverso of ATC-guide gewend bent. Het zekeren van één of twee naklimmers gaat soepel en het apparaat blokkeert goed als de naklimmer gaat hangen. Ook met een één van de twee touwen geblokkeerd kan het andere touw nog steeds goed ingehaald worden.

Laten zakken van een naklimmer
Het weer laten zakken van een naklimmer is bij automatisch blokkerende apparaten (zoals de ATC-guide) vaak erg lastig. Ook bij de Mammut Smart Alpine is dat een hele kunst als het apparaat volledig belast is door het gewicht van de naklimmer. In de handleiding wordt gesuggereerd dat dit eventueel gedaan kan worden door de hendel met de hand te bedienen. Het is ons niet gelukt om dit succesvol te doen. Een andere methode die beschreven wordt is het verbinden van een schlinge aan de hendel en deze via de standplaats te voeren en daar vervolgens in te gaan staan. Ook via deze methode vonden wij het aardig lastig om de blokkering van de Smart Alpine op te heffen.

Een belangrijk aandachtspunt is dat de Smart met een HMS-karabiner in de standplaats gehangen wordt (naast de HMS waar het touw doorloopt). Als je een standaard D-vormige karabiner gebruikt heeft de Smart namelijk niet voldoende bewegingsruimte om de beweging te maken die nodig is om een naklimmer te laten zakken. In de handleiding staat wel overal een HMS in de bijbehorende tekeningen, maar is niet expliciet aangegeven dat dit ook een HMS moet zijn. Daarnaast is, om voldoende bewegingsruimte te hebben, het sterk aan te raden om de Smart niet rechtstreeks in de standplaats te handen maar in een schlinge.
Ook staat in de handleiding dat het voldoende is om bij het opheffen van de blokkering het zekeruiteinde van het touw met de hand vast te houden.  Maar omdat bij het opheffen van de blokkering erg veel kracht gebruikt moet worden is het heel erg lastig om dit gecontroleerd te doen. Wij raden dan ook sterk aan om altijd een back-up zekering te gebruiken (b.v. HMS-knoop), zoals dat ook bij de bediening van de Reverso wordt aangeraden. Je moet daarbij ook nog de touwen strak naar beneden houden om te voorkomen dat het touw naar de naklimmer niet onder het ander touw schiet (zie foto). Het apparaat raakt dan volledig geblokkeerd.

Abseilen

Abseilen met de Smart in de geblokkeerde stand gaat redelijk soepel. Je kunt de afdaalsnelheid met de hendel goed controleren. Als je het touw volledig loslaat kan het touw nog een beetje (langzaam) doorslippen. Het is daarom verstandig om ondanks de blokkering van het apparaat zelf ook nog een back-up-prusik te gebruiken. Dit is ook als standaard methode in de handleiding aangegeven. Door de Smart om te draaien kun je er eventueel ook mee abseilen zonder de blokkeer stand (vergelijkbaar met standaard ATC).

Concurrenten
Lees hier de reviews van  andere zekeringsapparaten voor dubbeltouw

Prijs
De Smart Alpine heeft een adviesprijs van ongeveer 45 euro en is daarmee ongeveer 15 euro duurder dan de Smart voor enkeltouw.



©2014 nonstopclimbing.nl

Gear-review: Halfautomaten voor dubbeltouw en tweelingtouw

Halfautomatische zekeringsapparaten voor enkeltouw bestaan al vele jaren. De GriGri is daarvan nog steeds de bekendste, maar ook de Smart en Click-up zijn veel gebruikte apparaten. De laatste jaren zijn er ook een aantal apparaten op de markt gekomen die geschikt zijn voor twee touwstrengen (dubbeltouw of tweelingtouw). Wij waren erg benieuwd of deze apparaten gemakkelijk in gebruik zijn om in een multi-pitch route met dubbeltouw te zekeren. Waarbij het niet alleen van belang is dat je een voorklimmer vanaf de grond kunt zekeren, maar ook dat je een voorklimmer makkelijk kunt zekeren vanaf een standplaats, één of twee naklimmers kunt zekeren èn kunt abseilen. Daarom hebben we een drietal zekeringsapparaten de afgelopen maanden uitgebreid getest. Het zijn de volgende apparaten:

- Smart Alpine van Mammut
- Alpine/Up van Climbing Technology
- Jul van Edelrid

De komende week zullen we van alle drie een uitgebreide review publiceren.

©2014 nonstopclimbing.nl

Foto's van Aiglun

De foto's van klimmen in Aiglun (mei 2014).



Openen in picasa



©2014 nonstopclimbing.nl

Topo-review: L'escalade dans les Alpes-Maritimes - V3

L'escalade dans les Alpes-Maritimes V3 
Deze overzichtstopo omvat de volgende gebieden:

• Nice en omgeving (16 massieven)
• Vallee du Var (15 massieven
• Grasse / Vallee du Loup (17 massieven)
• L'Esteron (10 massieven)
• La Bevera / La Roya (11 masieven)
• La Vesubie (9 massieven)
• Le Haut Var / La Tinee(17 massieven)

De topo is meer dan 500 pagina's dik en omvat sportklimgebieden, enkele boulders en gebieden waar je kunt multipitchen. Ook zijn er een aantal traverses (deep water solo) aan de kust opgenomen. Wij hebben de topo gebruikt voor het klimmen van lange routes in Aiglun (L'Esteron). Ook hebben we één dag geklommen in La Turbie, een sportklim-massief boven Monaco.

Informatie
Per klimgebied vind je een tabelletje met de belangrijkste info (boulder/sport/adventure, oriëntatie, ligging (hoogte), type rots, maximale lengte van de routes, aantal routes en de niveaus. Ook de GPS coördinaten staan vermeld. Bij het kaartje wordt vermeld hoe lang het rijden is vanaf Nice (Place Masséna). Per sector wordt vervolgens middels pictogrammen informatie gegeven over: klimstijl, type routes, beste seizoen,  behaking.

Ook staat er een foto van een geelbloeiende plant in de topo. Deze plant zou gevaarlijk zijn om aan te raken of om aan te ruiken. De foto is echter erg vaag -  ik ben een fanatieke hobby-fotograaf van flora, maar de foto is zo slecht dat ik deze bloem niet herken...

Talen
Een viertal vlaggen op de kaft suggereert dat de topo viertalig is: Frans, Engels, Duits en Italiaans. De enige stukken tekst die meertalig zijn, zijn de pagina's met  uitleg van de gebruikte pictogrammen en een woordenlijst van klimbegrippen. De inleiding is deels vertaald in het Engels. Verder is de topo volledig in het Frans geschreven.

Duidelijkheid
De topo heeft een schreeuwerige opmaak. Verschillende lettertypes in allerlei kleuren, tekstballonnen met een fotootje van de auteur erbij met opmerkingen - het is even wennen, maar omdat de opmaak wel voor elk gebied hetzelfde is, weet je op een gegeven moment wat je moet lezen (of juist niet).
Van de massieven zijn foto's gemaakt, maar daar heb je niet veel aan bij het zoeken van de routes. Je zult het moeten hebben van de eenvoudige tekeningen. Gelukkig is er hier en daar een naam op de wand geschreven, zodat je er met wat zoekwerk wel uitkomt.

Betrouwbaarheid
In Aiglun hebben we weinig plezier van de topo gehad. In Aiglun zijn wel 40 routes, en op iedere bladzijde worden maximaal drie routes in drie verschillende kleuren weergegeven. Buurroutes worden in de kleur roze of niet weergegeven. De tekeningen van de routes geven bijzonder weinig details weer. Wij stonden op een gegeven moment op de tweede standplaats  en volgens de topo zouden daar zes routes samen komen/kruisen (zie foto hiernaast). In werkelijkheid zagen we maar één enkele rij haken en die moesten we zeker te weten niet hebben (te veel naar rechts).. We hebben ook wel gemerkt dat sommige routes op de ene bladzijde wel worden ingetekend en op andere niet.

De topo geeft voor Aiglun bijzondere aanwijzingen over de tijdsduur van een route, zo kan een route van 200 meter 4 uur duren en soms zelfs 4 dagen! Na twee dagen klimmen begrepen we het: aan de tekeningen in de topo heb je niet veel, en daardoor klim je al snel verkeerd, dat kost natuurlijk tijd! Ook het aanbevolen minimale klimniveau vonden we bijzonder. Het verschil tussen het maximale niveau binnen de route en het 'instapniveau' is vaak groot in deze topo. Zo zit er een route tussen waarbij ze aangeven dat als je 6b beheerst, je ook wel door de 8a aan het einde van de route heen kunt komen (en niet door artificieel te klimmen!)...

Voor La Turbie geldt dat de tekening met de aanloop naar de verschillende massieven niet klopt. Maar er staan wandelbordjes en met wat logisch nadenken vind je de wand ook wel. Op de wand staan de namen van de routes, dus je hebt de topo hier alleen nodig voor de waardering van de niveaus. Aan de tekeningen van de routes en de locatie van de standplaatsen heb je ook hier niet veel.

Deze topo geeft met zijn 500 pagina's vooral een compleet beeld van de klimmogelijkheden in de Alpes-Maritimes. Maar de kwaliteit van de informatie is niet altijd even goed. Je moet daarom regelmatig wat speurwerk verrichten om de juiste route en massief te vinden.

Als je in Aiglun gaat klimmen dan kun je als alternatief Topoguide band III gebruiken. Hierin zijn vier routes in Aiglun opgenomen. Band III komt pas begin 2015 als boek uit, maar de topo's zijn nu al als digitaal exemplaar te bestellen. 

Patrick Bérhault
De topo is een kleine hommage aan Patrick Bérhault - de topo staat vol met (jeugdige) foto's van deze legendarische klimmer en berggids.

Titel: L'escalade dans les Alpes-Maritimes - V3
Auteur: Jean Claude Rabaud
Jaar van uitgave: oktober 2010
Uitgeverij: ALTICOOP Edition
ISBN: 978-2-908039-08-5
Prijs: vanaf €31,90

Non-stop-waardering: 2,5 sterren
Kanttekening bij de waardering: wij hebben twee gebieden bezocht en daarop baseren wij deze review. Het kan best zijn dat de informatie bij de andere gebieden wèl duidelijk en betrouwbaar is.

Esther

©2014 nonstopclimbing.nl

Crag-info: Aiglun

Vorige week hebben we een bezoek gebracht aan het Franse klimgebied Aiglun, gelegen in het departement Alpes-Maritimes.  Met zijn 200 meter hoge rotsen aan de rand van de rivier de l'Esteron is dit een waar paradijs voor multi-pitch liefhebbers. Aiglun ligt hemelsbreed nog geen 50 kilometer van Nice vandaan, maar veel meer afgelegen dan dit kan een plaatsje in Frankrijk niet zijn. 

De rots en de routes

Het massief van Aiglun bestaat uit een zeer steile kalkwand met in totaal een 40-tal routes. Dit zijn ongeveer 25 behaakte routes en daarnaast nog zowel trad als artificiële routes. De meeste van deze routes hebben een waardering in de hogere niveaus (6c-7c). De verschillende touwlengtes in de routes zijn daarbij redelijk consistent in niveau. Dat zorgt er voor dat ondanks de 'beperkte' hoogte van het massief de routes toch een aardige uitputtingsslag kunnen zijn. De rots is van goede kwaliteit. Behalve de meest linker 3 routes waar nog al eens wat los kan zitten. De route 'Les Chevreuils  de Calendals' kun je beter vermijden omdat je in te veel touwlengtes door losliggende blokken en planten moet voortbewegen. Voor vele routes geldt echter dat ze zeer mooi en erg afwisselend zijn. Je komt zowel tufa's als kleine randjes, dakjes, tropflöchern en mooie wasserrillen tegen in de routes.     

De behaking
De kwaliteit van de behaking van de routes die we geklommen hebben was over het algemeen redelijk goed. Maar het aantal haken in een touwlengte kan nogal verschillen. Dit verschilt zowel per route, maar kan ook binnen een route in de diverse touwlengtes nog wel eens verschillen. Het is bij veel routes zeker nodig om een paar extra schlinges mee te nemen om bomen en zandlopers als zekeringspunt te kunnen gebruiken. Daarnaast is het voor de veiligheidsbewuste klimmer verstandig om ook nog een set kleine freinds, nuts of hexentrics mee te nemen.

De beste tijd
Aiglun ligt op ongeveer 1200 meter hoogte.  De wand is gelegen op het zuid-westen en in de meeste routes komt rond een uur of 12 de zon. Hierdoor is het zowel in de winter als in het voor- en najaar prima om hier te klimmen. Als je een beetje vroeg op wilt staan en je bent snelle klimmer, dan is de zomer misschien ook nog wel een optie; regelmatig staat er een harde wind waardoor het er ondanks de felle zon fris kan zijn.

Omgeving
Heel veel is er in de directe omgeving van Aiglun niet te doen. Aiglun telt nog geen 100 inwoners en winkels zijn er niet. In de buurt zijn wel nog diverse andere klimgebieden te vinden. Ook wordt er in dit gebied veel gewandeld en aan canyoning gedaan. Mocht je meer willen: in anderhalf uur rijden zit je aan de Côte d'Azur en kun je shoppen in Nice en Monaco of naar het strand.

Overnachten en boodschappen

Een bakker of een supermarkt vind je niet in Aiglun. De dichtstbijzijnde supermarkt is op een halfuur rijden van Aiglun in Gréolières. Het is daarom verstandig de nodige boodschappen te doen voor je hier naar toe rijdt. Het enige dat Aiglun te bieden heeft is een auberge. De pizza's die hier op vrijdag te krijgen zijn, schijnen goed te zijn. Voor een overnachting ben je op de auberge of je eigen auto aangewezen. De bewoners van Aiglun hebben er geen enkele moeite mee als je aan de rand van het dorp bivakkeert. In het dorp kun je geen drinkwater krijgen, maar er is wel stromend water.

Foto's
Foto's van het klimmassief bij Aiglun

Topo's
- L'escalades dans les Alpes-Maritimes V3 (Jean-Claude Raibaud)
- Topoguide Alpen Band 3 (Topoguide.de)

Non-stop waardering: 4 sterren

Pieter

©2014 nonstopclimbing.nl