Onder het mes

Sinds een ernstige breuk, meer dan vijf geleden, heb ik blijvende schade in mijn enkel. Dit levert een ernstige beperking bij het lopen op en regelmatig (veel) pijn. Na onze reis ben ik in de klimhal door een orthopedisch chirurg benaderd. Zij klimt ook en ik kom haar wel eens tegen in een klimhal. Zij dacht dat ze misschien iets kon betekenen voor mijn enkel. Ik heb haar bezocht in haar praktijk en zij heeft me na onderzoek verwezen naar het UMC in Utrecht.

Aankomende donderdag word ik geopereerd. Er zal een zogenaamde Ilizarov-enkeldistractie worden toegepast. Bij een Ilizarov- gewrichtsdistractie wordt d.m.v. een uitwendig frame het gewricht 6 weken lang ongeveer 5 millimeter uit elkaar getrokken.
De behandeling kan misschien leiden tot uitstel van een artrodese (vastzetten van de enkel). Zekerheid is daar niet over - pas na een jaar weet ik of de behandeling ook bij mij zal werken. Van de behandelde patiënten heeft 70% baat bij deze behandeling. Ik hoop dat ik er bij zit.
Afgelopen donderdag is het frame aangemeten. Ik krijg vlak onder de knie, vlak boven de enkel en in de voet totaal minimaal 8 pinnen. Die pinnen worden met elkaar verbonden. Hiernaast een plaatje van zo'n frame.

Na de distractie van 6 weken en daarna nog eens 6 weken rust zal de revalidatie beginnen. Dan mag ik de enkel pas weer gaan belasten en werken aan de beweeglijkheid. De revalidatie zal ongeveer een jaar duren. Na de breuk heb ik destijds (in overleg met mijn fysiotherapeut) deels klimmend gerevalideerd. Ik hoop dat dat nu ook weer kan.

Esther

©2013 nonstopclimbing.nl

De foto's van Thaurac

Open in picasa

Opzoek naar het nieuwe 'Chamonix'

Onze vaste hangplek café 'Le Chamonix' bestaat niet meer, dus we moesten afgelopen zaterdag na het klimmen opzoek naar een nieuwe plek voor een biertje en een maaltijd. De eerste locatie die we aandeden was 'Le Colebi'. Dit is een soort friettent gevestigd in een gebouw dat op een bungalow lijkt. Het geheel ziet er zo niet-uitnodigend uit dat we de afgelopen jaren totaal geen aandrang hebben gevoeld om hier naar binnen te gaan. Bij binnenkomst bleek deze inschatting terecht. Zodra je de deur open doet val je bijna flauw door de frietdampen. De eigenaar is zich hier kennelijk ook van bewust en heeft op klimmers te lokken een partytent naast het gebouw gezet. Niet echt gezellig, maar het geeft je wel het gevoel dat je als klimmer welkom bent.

Dat laatste kunnen we niet zeggen van het volgende etablissement dat we aandeden: 'Auberge Le Freyr'. Daar staat nu een bord pal voor de ingang, waarop duidelijk wordt gemaakt dat je niet welkom bent als je alleen voor een drankje komt. Oftewel: 'Klimmers moeten we hier niet'. Ondanks dat we ook wat wilden eten, vonden we dit bord zo stuitend dat we direct zijn omgedraaid.

De mogelijkheden op de Chaussée des Alpinisme waren hiermee wel uitgeput. De enige locatie in de buurt die we nog kenden was de bar van camping Villatoile (Mountain Network). Een gezellig ingerichte ruimte die enigszins koud en tochtig is. Het personeel is vriendelijk en het eten smaakt niet slecht, al kregen we niet helemaal wat we besteld hadden. Het was alleen jammer dat de ruimte vooral gevuld was met bedrijfs- of vrijgezellenfeestjes. Niet echt een gemoedelijke klimsfeer.

Het nieuwe Chamonix hebben we nog niet gevonden....

Pieter


©2013 nonstopclimbing.nl

Non-stop topo-review: Escalades au Thaurac

Deze topo is alweer de zevende editie. De eerste topo verscheen in 1969. Thaurac werd toen genoemd in een grotere overzichtstopo van de regio. Vanaf 1977 is er van Thaurac steeds een eigen topo verschenen.
In deze zevende topo is een onderverdeling gemaakt in 5 grote deelgebieden. Ieder deelgebied is vervolgens verdeeld in verschillende massieven die weer hun eigen sectoren hebben. Ieder deelgebied heeft zijn eigen kleur, waardoor het geheel toch overzichtelijk blijft.

Per massief wordt weergegeven hoeveel routes er zijn en wat de oriëntatie t.o.v. de zon is. Verder wordt in het kort beschreven wat de karakteristiek is van de verschillende sectoren (met aandacht voor het benodigde materiaal) en hoe je er kunt komen. Wij hadden weinig moeite met het vinden van de sectoren - de kaartjes en beschrijvingen zijn erg duidelijk.

Van de verschillende sectoren wordt middels foto's weergegeven waar de routes zitten. Sommige routes hebben aftakkingen of snijden elkaar - met verschillende kleuren is het routeverloop goed te zien. Bij de meeste routes wordt vermeld wie de route heeft geopend en in welk jaar.

Routes die bijzonder mooi worden gevonden, zijn voorzien van een hartje. Wij vonden de meeste routes die we hier hebben geklommen wel mooi, ook de routes zonder hartje.
Achterin de topo is een overzicht te vinden van alle routes. De routes zijn ingedeeld naar moeilijkheidsgraad, met een verwijzing naar de pagina. Zo kun je snel kijken in welke sectoren je de routes van jouw gading vindt.

Drie klimmers worden in deze topo speciaal voor het voetlicht gehaald omdat zij veel betekend hebben voor het gebied. Het is leuk om de mensen 'achter' de routes te zien.


Verder vind je in deze topo geen reclames, maar wel allerlei info over accommodatie, restaurants, levensmiddelenwinkels, flora en fauna en de richtlijnen van de FFME t.a.v. sportklimmen. Ook staan er tips in voor regenachtige- of rustdagen. En voor de liefhebber een verklarende woordenlijst van lokale uitdrukkingen.

Titel: Escalades au Thaurac
Taal: Frans
Auteurs en uitgevers: Fabien Roumanille en Jean-Luc Fabre
Uitgave: november 2011
ISBN: 978-2-9504025-5-4
Te koop: (in ieder geval) bij de VVV in Ganges
Prijs: €18,-

Meer info: www.topo-thaurac.com
non-stop-waardering: 4 sterren

Esther
©2013 nonstopclimbing.nl

Le Chamonix

Vele decennia was het de thuisbasis voor klimmers: Café Le Chamonix bij de rotsen van Freyr in België. De plek waar klimmers zich verzamelden voordat ze gingen klimmen in het grootste klimgebied van Belgïe en waar ze 's avonds weer terugkwamen. Vele plannen werden hier gemaakt en vriendschappen gesloten. Ook al had Le Chamonix door de wisseling van eigenaars en verandering van het interieur de afgelopen jaren iets van zijn oorspronkelijke charme verloren, Chamonix bleef Chamonix en de klimmers bleven er komen.
Ook mijn eerste klim-ervaring in België begon hier. Daarna zouden nog ontelbaar veel keren volgen. Binnen warm bij de open haard op een koude dag, of tot 's avonds laat op het terras in de zomer. Toen we er drie weken geleden waren, hadden we geen idee dat het de laatste keer zou zijn, want afgelopen dinsdag is Chamonix door een brand volledig verwoest.
Le Chamonix is niet meer. Een monument van de Belgische klimgeschiedenis verdwenen, maar vele mooie herinneringen blijven.

Pieter

©2012 nonstopclimbing.nl