dinsdag 24 februari 2015

Overwinteren is overleven in Spanje

Overwinteren in Spanje is dit jaar meer overléven in Spanje. Na redelijk weer in Siurana begin januari, vertrokken we naar Montanejos vanwege de gunstige weersvooruitzichten. In Siurana werd het inmiddels steeds een beetje kouder. In Montanejos aangekomen bleek het al snel kouder dan voorspeld.
In de hoop op warmere temperaturen elders in Spanje keken we dagelijks naar de diverse weersverwachtingen. Maar de kranten en de televisie maakten vooral melding van sneeuwval in diverse delen van het land. De beste optie leek om in de regio van Valencia te blijven en vol goede moed vertrokken we naar Chulilla waar het in ieder geval droog was en temperaturen tussen de 0 en 8 graden zouden liggen. Na een aantal dagen begon hier echter een stevige noordenwind de kop op te steken, waardoor de gevoelstemperatuur ver beneden nul kwam.
De spaanse media spraken inmiddels over de koudste winter in 25 jaar en tijdens het journaal moest al het overige nieuws plaatsmaken voor beelden van hevige sneeuwval in vrijwel alle delen van het land.
We stonden bijna op het punt om Spanje te verlaten en vroegtijdig naar Sicilië te vertrekken, toen de vooruitzichten voor Catalonïe leken te verbeteren. Bij aankomst in Siurana werden we dan ook onaangenaam verrast door een pak sneeuw van 30 cm. Gelukkig was het hier wèl windstil, en met temperaturen net boven nul en een klein zonnetje werd het zelfs 'comfortabel'.
De daarop volgende week was het in Os de Ballaguer en Àger vergelijkbaar weer. Voorzichtig kregen we de hoop  dat de lente in Spanje zou beginnen. Hier en daar bloeien wilde narcissen en ook de viooltjes komen al op.
Maar hier in Santa Linya gaf de buitentemperatuurmeter in onze bus pas geleden -6 graden aan 's nachts. En ook overdag kan het ijzig waaien - we zullen nog even moeten wachten op de lente. Maar heel lang duurt het hopelijk niet meer.

Pieter

©2014 nonstopclimbing.nl

vrijdag 20 februari 2015

De Spaanse bakker: waar vind je hem?

Het regelen van vers brood valt niet altijd mee in Spanje. We bivakkeren meestal bij hele kleine dorpjes en de meeste dorpjes hebben wel een bakker - soms zelfs 2, ook al wonen er maar 200 mensen. Maar toch kost het ons vaak moeite om een bakker te vinden. Aan de buitenkant van een gebouw kun je niet altijd zien, wat er achter de deur te doen is. Niet elke bakker heeft zijn naam of de openingstijden op de buitenkant staan.
Hoe weet je nou waar de bakker zit?! Ik ben al eens tussen de mengkommen beland, omdat ik de achterdeur te pakken had, in plaats van de winkeldeur. Aan de voorkant van het gebouw kon je niet zien dat er een bakker zat, op de achterkant van het gebouw stond dat wèl! Maar goed, de bakker was gevonden en hij had nog brood! Het gebeurde ook wel dat we de bakker wel konden vinden, maar dat de schappen nagenoeg leeg waren. We kozen dan maar wat van het brood dat 'er nog lag', en dat was niet altijd het lekkerste  brood (uitgedroogd, zoutloos, of juist met extra vet). We hebben door vallen en opstaan ontdekt dat er vaak op andere plaatsen in de winkel brood bewaard wordt - soms in een gesloten kast die eruit ziet als een dressoirkast, soms ergens achterin de bakkerij. We weten nu dat we gewoon om ander brood moeten vragen en dan komt het vaak wel ergens uit een of ander hoekje of gaatje te voorschijn...
Vandaag dachten we geen zoekproblemen te hebben. We waren 'op tijd' (begin van de avond), op het pand stond 'bakker', er waren bakkers aan het werk, er stond een bestelbus voor het gebouw met daarop reclame voor de bakker, maar toch konden we de ingang niet vinden. Er was alleen een deur naar de ´werkplaats´ waar de bakkers bezig waren, was overduidelijk geen ingang voor klanten. Er was nog wel een deur die een ingang zou kunnen zijn, maar die was dicht en zag er eerder uit als een gevangenisdeur (metaalbeslag van onder tot boven). We zijn toen eerst maar ergens een borrel gaan drinken en ik ben later op de avond nog eens gaan kijken de vermoedelijke ingang nu wel open was. Nee dus. Uiteindelijk ben ik maar gewoon de bakkerij ingestapt en heb ik om brood gevraagd. De bakkers haalden toen ergens een oude man vandaan en die liep met me mee naar wat de winkel bleek te zijn - achter die metalen, gesloten deur dus. Ik kon echter alleen contant betalen - er was geen wisselgeld. Ta, en daar sta je dan met je pinpas en je €20,- biljet. En om nou 20 broden te kopen...

Esther


©2014 nonstopclimbing.nl

zaterdag 14 februari 2015

Artikel in de Hoogtelijn

In de Hoogtelijn van februari staat een artikel van onze hand over een prachtige multipitch route in Aiglun: Vertige de l'amour. Klik hier voor de digitale versie.



©2014 nonstopclimbing.nl

woensdag 11 februari 2015

Crag-review: Montanejos

In het binnenland van Castellón (100 km van Valencia) ligt een dorpje dat bij de meeste toeristen vooral bekend staat om zijn warmwaterbronnen. Maar voor klimmers is er een belangrijker reden om hier na toe te gaan en dat zijn de vele mooie rotswanden met meer dan 1000 routes.

De rots en de routes
De rotsen in en om Montanejos zijn zeer divers, van neigende tot zeer steile wanden, maar ook overhangen met hier en daar wat tufa's. Ook variëren de routes in ouderdom, van nogal afgeklommen tot superscherp. Kortom, of je nu van plaat of overhang houdt, er is voor ieder wat wils.
De meeste van de routes zijn één persoon behaakt, namelijk Ernesto López. In zijn topo geeft hij aan dat hij als doel heeft om zoveel mogelijk routes in en om Montanejos te openen. Dit doel lijkt behaald, maar heeft helaas wel als resultaat dat op sommige massieven de routes erg dicht op elkaar zitten. Ook zijn er routes op massieven geopend waar dat wat ons betreft beter niet was gebeurd. Zo zijn er routes geopend op lelijke grijze plaat, maar ook op zeer brokkelige rotsen.
Door de grote variëteit en kwaliteit is het aan te raden om de twee beschikbare topo's vooraf te bestuderen om een keus te maken, anders zou je wel eens in een sector terecht kunnen komen die je niet zo leuk vindt. De ene topo is wat kritischer over de aantrekkelijkheid van de gebieden dan de andere.
Montanejos heeft ook diverse multi-pitch routes, maar door de koude en harde wind zijn wij daar niet aan toegekomen.

De behaking
De behaking van de routes is over het algemeen goed. De plaatsing van de standplaatsen is af en toe voor verbetering vatbaar. Zo zagen we o.a. standplaatsen die in een dak waren geplaatst en dan ook nog met mechanische ankers i.p.v. met gelijmde haken, iets dat niet zo veilig is.

Beste tijd
Montanejos heeft relatief weing wanden die volledig op het zuiden georiënteerd zijn. Het is daarom niet een typische winterbestemming. De beste tijd is waarschijnlijk het voorjaar (vanaf maart) en najaar. In de zomer is het misschien ook nog wel een optie, zeker als je het klimmen wil combineren met andere activiteiten.

Voorzieningen
Je kunt in diverse hotels, appartementen of in de rifugio overnachten, maar in de wintermaanden zijn ze niet open. Het seizoen start hier half maart. De dichtsbijzijnde campig vind je helaas pas op 37km afstand in Altura. Wel is er een parkeerplaats onder de brug waar het toegestaan is om met je busje of camper te staan. Verder zijn er diverse restaurants en een goed gesorteerde supermarkt. We zagen ook een sportwinkel, maar deze is in de wintermaanden dicht (of misschien is hij zelfs wel gesloten).

Topo's
- Montanejos (Juan Martin en Hugo Merle)
- Escalade en Montanejos (Ernesto López)

Foto's
De foto's van Montanejos

Pieter

zondag 8 februari 2015

Hoofdsponsors