vrijdag 28 augustus 2015

Crag-info: Lehn

Interlaken is natuurlijk vooral bekend om de meren en het uitzicht op de Eiger en het Jungfraujoch. Maar net buiten de stad in de bossen liggen ook een aantal sportklimgebieden. Eén van deze gebieden is Lehn.

De rots en de routes
In Lehn klim je op een hard soort kalkzandsteen. Er zijn zo´n 120 routes, voornamelijk in de zesde- en zevende moeilijkheidsagraad, maar je vindt er ook wel achtstegraadsroutes en een enkele vijfdegraadsroute. De routes zijn steil of (sterk) overhangend.De rots wordt gekenmerkt door veel slopers, schollen, maar ook wel kleine randjes en hier en daar een spleet. De meeste routes zijn ongeveer 25m lang. De waardering van de routes is niet erg consistent. We hebben ons verschillende keren afgevraagd of de waardering wel klopte. Op zich niet erg, maar als je wilt warm klimmen en je verzuurt al compleet in een route die niet moeilijk zou moeten zijn, dan is dat wel jammer.

De behaking
De behaking varieert nogal. Je vindt er goed behaakte routes, zowel wat betreft de kwaliteit van de haken als de afstanden tussen de haken. Maar hier en daar tref je ook touwtjes door zandlopers bij wijze van haak, 'zelfgeknutselde' of loszittende haken. De standplaatsen zijn meestal wel goed (2 haken met ene ketting en een ring).

Beste tijd om te klimmen
Lehn ligt op 700m hoogte, verscholen tussen de bomen. De rotsen hebben een zuid-oost oriëntatie. Als het erg warm is in het dal heb je daar bij het klimmassief minder last van, omdat de bomen een deel van het zonlicht wegnemen. Alleen helemaal bovenin de routes komt de zon. Veel klimmers beginnen hier pas in de middag, als de zon helemaal uit de wand is.

Voorzieningen
In Interlaken vind je alles wat je nodig hebt: een keur aan supermarkten, bakkers, sportwinkels, restaurants, campings, pensions en hotels. Ook kun je lekker zwemmen in de Thunersee. Hou in de zomer wel rekening met een enorme drukte. Als je van rust en stilte houdt moet je niet naar Interlaken gaan. Gratis wifi vind je onder meer bij winkelcentrum Migros. In je busje bivakkeren is op de meeste parkeerplaatsen verboden, maar langs de weg naar Habkern is wel een parkeerplaats waar het kan. Wij kookten elke avond bij de Thunersee - daar mag je parkeren tot 22u en daarna gingen we richting Habkern. Drinkwater vind je aan de Seidenfadenstrasse, naast een school.

Klimmassieven in de buurt
In de buurt vind je nog een aantal klimmassieven die wellicht de moeite waard zijn. 
- Neuhaus (5e, 6e en 7e graads routes)
- Dällenboden (5e en 6e graads routes)
- Luegibrüggli (6e en 7e graads routes)

Nonstop-waardering
Wij waarderen dit gebied met 3,5 sterren. De rots is prachtig maar het verkeerslawaai en de wisselende waardering van de routes nemen wel wat van het klimplezier weg.

Topo's van uitgeverij Filidor
- 'Interlaken'
- 'Extrem West' (Lehn, Luegibrüggli,Neuhaus)
- 'Plaisir West' (Lehn niet, maar wel Neuhaus en Dällenboden)

Foto's
De foto's van Lehn.

Esther
©2015 nonstopclimbing.nl

woensdag 26 augustus 2015

Nederlanders in de bergen

We zijn al maanden op reis maar vrijwel nergens ontmoeten we Nederlandse klimmers. Eind juli, begin augustus klommen we bij Interlaken, bij massief 'Lehn'. Bij de wand ontmoetten we Marit & Karel en Mathijs & Marianne. Grappig was dat Marit ons herkende: "Hé, zijn jullie nonstopclimbing?"
Heel toevallig zijn we via Faceook al 'vrienden' maar nu hebben we elkaar ook in het echt ontmoet. Alle vier komen ze uit de regio Utrecht en we bleken veel gemeenschappelijke klimmaatjes te hebben.
Marit en Klaas wonen sinds een paar maanden in Zwitserland. Ze maakten in Nederland al veel tijd vrij om zoveel mogelijk buiten te klimmen en op een gegeven moment besloten ze om in Zwitserland te gaan wonen. Als je tussen de bergen woont, kun je een stuk vaker gaan klimmen dan wanneer je steeds vanuit Nederland een heel eind moet reizen. Heel toevallig waren ze ook in Salbit toen wij er waren, maar toen zijn we elkaar nèt mis gelopen.
Marianne en Mathijs reizen samen met hun hond Yor door Europa. Net als wij proberen ze 5 dagen per week te klimmen. Hun reisplan is iets anders: zij hebben ook Noorwegen en Zweden bezocht, terwijl wij het bij Midden- en Zuid-Oost Europa houden. Ze zijn nu twee maanden op reis en ze hebben nog maar liefst 12 maanden te gaan! Zij vertrekken nu richting het westen, terwijl wij nu richting het oosten gaan. Soms gaan ze ook multipitchen, maar omdat ze een hond bij zich hebben doen ze meestal relatief korte routes. De hond blijft dan lekker onder aan de wand op de rugzak liggen tot ze terug zijn. Ze hebben ook een blog, voor wie het leuk vindt: www.menmopreis.nl

Esther
©2015 nonstopclimbing.nl

maandag 24 augustus 2015

Klimpauze voorbij: afscheid van Harry

Morgen gaan we weer verder met onze reis. Harry heeft vandaag  de laatste operatie gehad voordat hij naar een Nederlands ziekenhuis wordt overgebracht. (zie ook ons vorige artikel hierover).

Ondanks de ernstige verwondingen hebben we Harry toch wel wat vooruit zien gaan. De eerste dagen moest hij plat in bed liggen. Nu mag hij elke dag even rechtop zitten. Dat was aanvankelijk best zwaar, maar gisteren heeft hij zijn persoonlijk record verbroken door vier uur lang in een stoel te zitten. Daarna was hij wel bekaf, maar hij was blij dat het hem gelukt was om de vier uur te halen.

Vorige week zijn twee vrienden uit Nederland (Paul en Dita) 3 dagen bij Harry op bezoek geweest. Zaterdagavond is Harry's zus gearriveerd, samen met haar kinderen en schoondochter. Het was dit weekend volle bak aan Harry's bed! Harry's neef en nicht zijn gisteren weer terug naar huis gegaan, en zijn zus is gebleven.

Nu Harry's zus er is, zijn wij niet meer 'nodig'. Na 12 dagen aan Harry's bed te hebben gezeten, zijn we wel weer toe aan wat frisse lucht;-) Gisteravond 'verzuchtte' Harry dat hij ook wel toe was aan ons vertrek - samen met zijn zus hebben we hem regelmatig op de hak genomen...

Hopelijk zijn we na deze lange pauze het klimmen nog niet verleerd, anders moet er voor ons zelf ook eerst een revalidatieprogramma komen -:).

Pieter en Esther 

©2015 nonstopclimbing.nl

vrijdag 21 augustus 2015

dinsdag 18 augustus 2015

Klimpauze in Schwarzach im Pongau

Harry aan de ademhalingsoefeningen!
Op dit moment hebben we een klimpauze in het dorpje Schwarzach im Pongau (Oostenrijk). De reden is dat een goede vriend van ons hier in het ziekenhuis ligt. Vorige week donderdagavond werden we door de politie van Greifenburg gebeld met de mededeling dat Harry een ernstig ongeluk had gehad met parapanten en dat hij op de intensive care lag. Omdat Harry alleen op reis was, was er niemand bij hem. Gelukkig waren wij - net als Harry - in Oostenrijk. We zijn onmiddelijk naar hem toe gegaan. Harry had zelf zijn zus al gewaarschuwd en wij hebben andere vrienden op de hoogte gebracht.

Om 2u in de nacht arriveerden we bij het ziekenhuis en Harry was toen net terug van zijn eerste operatie. We mochten meteen naar hem toe en we hebben met hem kunnen praten. Harry voelde zich best goed en hij heeft ons verteld wat er was gebeurd. Ook vertelde hij over de prachtige vluchten die hij de afgelopen week heeft gemaakt. Hij lag helemaal te stralen toen hij daarover vertelde. Harry heeft gelukkig geen verwondingen aan zijn hoofd, maar hij heeft wel vele botbreuken in benen, rug en borstkas.

De volgende dag hebben we hem weer bezocht en hebben we overlegd wat er allemaal moest gebeuren. Diezelfde dag zijn we naar Greifenburg gereden om Harry's parapantspullen, zijn auto en zijn kampeerspullen op te halen. Ook hebben we met de alarmcentrale gebeld om het een en ander uit te zoeken en te regelen met betrekking tot de repatriëring van Harry en zijn spullen.

Harry heeft nog twee operaties voor de boeg en pas daarna mag hij naar een Nederlands ziekenhuis gebracht worden. Deze week komen zijn zus en twee goede vrienden naar Schwarzach. Wij blijven bij Harry tot de operaties achter de rug zijn.

Het is heel heftig allemaal, maar gelukkig is er geen levensgevaar en is Harry er best monter onder. Het is een kwestie van afwachten hoe het herstel zal verlopen en het zal vast niet zomaar makkelijk zijn. Maar het is fijn om Harry te kunnen bijstaan in deze eerste weken en ondanks de nare situatie, lachen we samen heel wat af. Harry's gevoel voor humor is gelukkig niet beschadigd door het ongeval :-)

Pieter en Esther
©2015 nonstopclimbing.nl