Crag-info: Klimmen op Tête de la Maye

Vanaf de camping van La Bérarde heb je uitzicht op een beetje vormloze berg, 'Tête de la Maye'. Als je hem ziet  dan word je misschien niet direct enthousiast om daar te gaan klimmen. Maar als je, na een aanloop van 45 minuten, onder aan de wand staat, dan zie je pas hoe mooi de granieten structuren zijn.
Wij hebben (onder meer) de route 'La Marre Maye' geklommen. Een route met een maximum niveau van 6b (TD+) en een lengte van ruim 400 meter verdeeld over 12 touwlengtes. De aanloop naar de instap zorgde ervoor dat we al aardig opgewarmd waren. Dit kwam wel van pas, want de moeilijke passages zitten in de eerste 100 meter van de route. Na deze zonder problemen vlot geklommen te hebben kwamen we in het midden deel met een paar zeer mooie luchtige passages. (Klimmers met hoogtevrees kunnen hier maar beter niet naar beneden kijken). De laatste lengtes zijn zeer mooi en bieden zeer veel afwisseling. Maar de haakafstanden lopen hier erg op (tot meer dan 8 meter), waardoor we tot het eind toe wel geconcentreerd moesten blijven klimmen. In 9 abseils stonden we aan het eind van de middag weer bij de instap van de route. Helaas ben je er dan nog niet... het is toch ook wel weer 3 kwartier teruglopen naar de camping. Maar dan is het heerlijk om in de zon op het gras neer te ploffen...

Pieter

Klimmen in weer en wind

abseilen in een wolk

In de zomerperiode klimmen we het liefst lange routes. Eerder of later in het jaar zijn de weersomstandigheden minder gunstig hiervoor.  In La Bérarde hadden we nog niet eerder geklommen en we hadden van horen zeggen dat het erg erg mooi klimmen was.
Inmiddels hebben we 2 lange routes in graniet achter de rug. We hebben er routes van 9 lengtes geklommen in de moeilijkheidsgraad van 6b max. Bijna alles was ideaal: de aanloop was kort, het massief was van een mooie graniet soort, de verschillende touwlengtes waren prachtig, je kon abseilen (zodat we niet naar beneden hoefden te lopen) en we waren er helemaal alleen!
Waar we echter niet op bedacht waren was de wind... Op de camping was het windstil en heerlijk zonnig. Ook de weersverwachting beloofde veel goeds. Maar hoe hoger we kwamen, hoe harder het ging waaien. En niet zomaar een beetje waaien, we werden zo'n beetje van de wand geblazen... Heel fijn, zo'n beetje wind als je in een 6b traverse op plaat staat. Ook prettig met abseilen. Je gooit het touw omlaag en het vliegt net zo hard weer terug! Hoe netjes we ook met het touw om gingen, het eindigde keer op keer in een kluwen spaghetti. En alsof dat nog niet genoeg was, bleef het meerdere keren hangen achter planten, spleten in de rots en achter losliggend puin. Gisteren gebeurde het zelfs dat bij het terugtrekken van het touw, één van beide strengen in het ernaast gelegen ravijn werd geblazen en vast bleef zitten achter iets. De abseil kostte ons hierdoor erg veel tijd en het werd  steeds een beetje kouder...Ik kon uiteindelijk alleen nog maar denken aan donsjassen, slaapzakken, warme chocolademelk, kruiken, wollen dekens en andere warme dingen.
Als je dan eindelijk beneden bent, zou je door het geworstel tijdens de abseil bijna vergeten hoe mooi de route was die je net geklommen hebt!

Esther

Terug in Bérarde

Na ruim een week 'overwinteren' in Orpierre werden de weersomstandigheden in de Écrins eindelijk beter. Tijd om terug te gaan naar La Bérarde. Bij aankomst was de camping volledig uitgestorven. Terwijl deze bij ons vorige bezoek nog overvol was. Waarschijnlijk is iedereen net als wij weggevlucht voor het slechte weer.
Nu kunnen we eindelijk doen waarvoor we hier kwamen. Lange routes in mooie granieten massieven  met prachtige uitzichten. We hebben al twee mooie routes geklommen: één op 'Paroi Rouge de Belliou' en één op 'Paravalenche'. Morgen  gaan we een route doen op 'Tête de la Maya'.
We zoeken meestal naar routes die een korte aanloop hebben omdat dat voor Esther met haar krukken prettiger is. De aanloop naar de eerste twee routes was zeer relaxed. Bij Paroi Rouge was het maar 10 min en bij Paravalenche was het nog eenvoudiger. Je parkeert je auto vlakbij een tunnel. Vervolgens klim je met een trapje op het dak van de tunnel en daar begint de route! Morgen hebben we helaas een langere aanloop, waarschijnlijk 45 minuten.

Pieter

Bandenpech en garageleed

In de eerste weken van de reis hadden we al gemerkt dat de rechter voorband van de bus langzaam leeg liep. Na hem al een paar keer opgepompt te hebben was het dan toch tijd voor een bezoek aan een Franse bandenspecialist. Tot onze verrassing werd er direct een Engels sprekende werknemer bijgehaald en ging men meteen aan de slag. Binnen een half uur werd de geplakte band weer gemonteerd op de bus. Toen werd echter geconstateerd dat er wat speling op het wiel zat. Geen groot probleem, slechts de vervanging van een onderdeel. De bandenspecialist zei dat hij het onderdeel kon bestellen en de volgende dag al kon monteren. Ik had voor die dag al een rustdag gepland dus de afspraak was snel gemaakt. Tot zover geen vuiltje aan de lucht.

Volgens afspraak verscheen ik de volgende dag om 11 uur bij de garage. Toen bleek dat het onderdeel niet binnen was gekomen. Na een telefoontje met de leverancier kreeg ik te horen dat niet duidelijk was wanneer het wèl geleverd kon worden. Tijd voor een alternatief plan dus. Gelukkig bleek er in de buurt een Mercedes dealer te zitten. Ik ging er van uit dat zij het snel konden oplossen. Nog geen uur later stond ik de garagist uit te leggen wat er aan de hand was en wees ik hem het onderdeel aan dat vervangen moest worden. Hij zei dat ze wel een diagnose van het probleem zouden doen. Hoezo diagnose? Ik had het onderdeel net aangewezen! Maar goed, ik was al lang blij dat ze aan de slag zouden gaan, dus ging ik akkoord. Vervolgens merkte de man op dat ze wel eerst 2 uur lunchpauze hadden – of ik even kon wachten.... Twee uur later stond ik weer bij de dealer voor de deur. Binnen korte tijd werd Bensie de garage ingereden. Maar er was niemand die ook maar één vinger uitstak naar onze geliefde bus. Er was alleen maar een mannetje dat allerlei administratieve handelingen uitvoerde. Ruim 40 minuten later, toen alle administratieve handelingen afgerond waren, werd de bus vijf meter verder de garage ingereden en ging men aan de slag. Na nog een hele tijd wachten kreeg ik eindelijk het resultaat van de 'diagnose'. Er moest een onderdeel vervangen worden. Tja, dat had ik ze 3,5 uur geleden al verteld! En ook hier had de garage het onderdeel niet op voorraad... of ik de volgende dag even terug kon komen...

De volgende dag, na de lunchpauze, stonden we weer vol verwachting bij de dealer. Niet veel later werd Bensie naar binnen gereden en leek er daadwerkelijk wat te gaan gebeuren. Maar het duurde erg lang voordat we de bus weer naar buiten zagen komen. Toen kwam de garagist ons melden dat er problemen waren met het uitlijnen van de wielen. De velgen waren niet de oorspronkelijke Mercedes Benz velgen en dat was een probleem. Voor dit klusje hadden ze een uur extra nodig. Terwijl het in Nederland bij een willekeurige garage in 15 minuten gepiept is! Na wat discussie over wie deze extra tijd zou betalen – wij dus niet - ging men weer aan de slag. Maar één uur werd al snel twee uur n twee uur werden 3 uur... Af en toe kwam Bensie even uit de garage voor een korte proefrit om vervolgens weer net zo snel terug te rijden. Uiteindelijk kwam dan om 6 uur, vlak voor sluitingstijd, de verlossende mededeling dat alles gereed was. Er is niks mis met Franse garages, maar je moet er wel de tijd voor nemen. Pieter

Crag-info Orpierre

Pieter in "Mon ami Bart" (6c+)

In de Hautes Alpes (regio Provence, Côte d'Azur) ligt het bekendste klimgebied van Frankrijk. Het aantal klimmers dat in de meeste seizoenen in dit dorp op bezoek is, is groter dan het aantal inwoners. Orpierre is een gezellig klimdorp, ingeklemd tussen rotsmassieven, met lichtgekleurde huizen met lavendelblauwe luiken. Na het klimmen vind je de meeste klimmers op het terras van de Quartz bar.

De rotsen de de routes
In Orpierre vind je vooral sportklimroutes tot 40 meter hoog op kalksteen. De routes zijn zeer afwisselend: van plaat, steile technische routes tot atletische routes in de overhang. Het gebied is zeer geschikt voor beginnende klimmers met veel 4e en 5e graads routes. Maar ook in de hogere niveaus vind je zeer mooie routes tot en met de 8e graad. Het hoogste niveau is een 8c (met de toepasselijke naam Mission Impossible). Daarnaast zijn er  een aantal routes met meerdere touwlengtes tot 170 meter. De meeste langere routes zijn 5e graads. Een belangrijk pluspunt van Orpierre is dat vrijwel alle massieven te voet vanaf de camping bereikbaar zijn.

Behaking
De routes zijn over het algemeen extreem goed behaakt: 14 haken op 35 meter is geen uitzondering! Allemaal mooie boorhaken en de standplaatsen zijn voorzien van een ketting en een maillon. In de routes van de 3e, 4e en 5e graad is extra aandacht besteed aan de behaking. Om beginnende klimmers tegemoet te komen, zijn de haakafstanden hier kleiner dan in de hogere niveaus.

De beste tijd
In principe kun je het hele jaar door klimmen in Orpierre. Wij zelf vinden het voorjaar en het najaar ideaal. In de zomer kan het erg warm worden. Om niet te veel last te hebben van de hitte, kun je natuurlijk 's ochtends vroeg of 's avonds gaan klimmen. De meeste wanden zijn zuidelijk of oostelijk geörienteerd.

De topo
De topo review van Orpierre

De foto's
De foto's van Orpierre

Overnachten en boodschappen doen
Kamperen kun je in Orpierre op camping Princes d'Orange,  op loopafstand van de winkels en de rotsen. In het dorp is een supermarkt voor de dagelijkse boodschappen. Wil je meer keus dan moet je ruim 15km rijden naar Laragne voor een grote supermarkt. In Laragne is ook de dichtstbijzijnde pin-automaat, dus zorg dat je genoeg contant geld bij je hebt (op de camping kan alleen contant afgerekend worden).

Omgeving
In de buurt zijn wel nog diverse andere klimgebieden te vinden. Bijvoorbeeld:
- Dentelles de Montmirail
- St Léger du Ventoux
- Buis Les Barronies


nonstop-waardering: 4 sterren