Afscheidstoernee door Nederland

Afscheidscadeau van Ina!

Omdat we een jaar lang weg zullen zijn, heb ik de afgelopen periode extra mijn best gedaan om verjaardagen en andere feestjes niet te missen. Normaal gesproken vallen veel verjaardagen af, omdat we vaak een weekend ergens aan het klimmen zijn. Ik haal de schade dan op een ander moment weer in.
We vertrekken niet voor eeuwig, maar mensen die je normaal veel ziet en nu ineens ruim een jaar niet... dat voelt toch vreemd.
Het is me niet gelukt om iedereen die ik gedag wilde zeggen ook te zien, maar met de telefoon of de mail kom je ook een heel eind. Of met de post: van Ina kreeg ik een mooie muts toegestuurd!
Op mijn werk heb ik een borrel gegeven en van de kinderen in mijn klas neem ik deze week afscheid. Ik geef ze allemaal een klein kompasje aan een sleutelhanger en een klein kaartje met een persoonlijke groet. Wie weet inspireert onze reis deze kinderen om ook ooit zoiets te ondernemen...;-)

Ook al laten we ons leven in Nederland achter, het is niet zo dat we een heel jaar lang als kluizenaars zullen leven. Sommige klimmaatjes uit Nederland komen ons achterna: half juli treffen we hen in de Alpen. En misschien zien we hen ook nog wel op een ander tijdstip.
Verder heeft een aantal oud-studiegenoten van politicologie aangegeven dat ze het leuk vinden om voor mijn 40e verjaardag 'langs' te komen. Mijn verjaardag wordt dan de aanleiding voor een 'stedentrip'. Maar ja, welke stad wordt dat dan? Wij hebben geen plan, het weer is onze reisleider. Maar als we bij een stad in de buurt zijn, lijkt het me leuk om ze te zien!

Esther

Branderonderhoud

Tijdens onze reis gaan we koken op twee benzinebranders. Een MSR Dragonfly en een Coleman Peak I brander. Met name in de Dragonfly zitten diverse rubberen ringetjes die regelmatig vervangen moeten worden. We hebben daarom een hele set reserve-onderdelen mee om de brander een jaar lang betrouwbaar te laten functioneren. Als je de juiste materialen hebt dan is het onderhoud eenvoudig uit te voeren. We hebben de brander al een aantal jaren. Onze ervaring tot nu toe is dat als je jaarlijks preventief twee o-ringetjes en de pumpcup vervangt, dat hij zonder problemen functioneert. Maar tot nu toe hebben we hem natuurlijk nog niet zo intensief gebruikt zoals we dat komend jaar gaan doen. Alles is net vervangen dus voorlopig kunnen weer zonder problemen een viergangendiner bereiden.

Pieter

Klimmen met een handicap: hulpmiddelen

Omdat ik mijn linkerenkel als gevolg van een voorklimmersval niet meer goed kan gebruiken, heb ik allerlei hulpmiddelen die het me toch mogelijk maken om te klimmen.
 
Ik heb een paar opbouwbare krukken. Deze gebruikte ik als we lange routes deden en het niet mogelijk was om abseils te maken en we moesten 'omlopen'. Maar in opvouwbare toestand zijn de krukken nog steeds wel lang en ik bleef regelmatig ergens achter hangen. Een dakje of een traverse onder een dak is niet handig als er twee lange staken steeds ergens tegen aan komen. Een ander nadeel was dat boven- en onderkant van de kruk door een elastiek bij elkaar gehouden wordt. Als ik door zompig terrein heen moest, zoog de dop zich nog wel eens vast, waardoor de bovenkant zich losmaakte van de onderkant... En ik maar trekken aan die kruk...

Als alternatief gebruik ik nu de Leki Wanderfreunde. Dat zijn eigenlijk wandelstokken en je kunt er niet volledig op hangen (zoals met krukken wel kan). Voordeel is dat het zogenaamde telescoopstokken zijn en dat ik ze heel klein kan maken zodat ik in een lange route nergens aan blijf hangen.En als je het dopje van de onderkant eraf haalt, heb je een metalen pinnetje. Ideaal voor op kleine bergpaadjes of op bemodderde hellingen.

Om bij de rots te komen gebruik ik gewone 'elleboogkrukken'. Deze hebben een ergonomisch handvat en daar kun je lekker op hangen. Of nou ja, 'lekker'.... Ik heb inmiddels allerlei rare knobbels op de pezen in mijn handpalmen en ook zit er flink wat eelt op. De pezen in de handpalm doen soms echt pijn - maar ook daar heb ik wat op gevonden! Mountainbikehandschoenen met gel doen wonderen!

Als we een lange route doen, laat ik de krukken beneden liggen en die haal ik dan na het abseilen of het omlopen weer op. Het levert veel bekijks op - het is natuurlijk ook wel een beetje vreemd... niet kunnen lopen, maar wel klimmen...

Met Johan bij de Drei Zinnen

Verder draag ik een enkelbrace: echt een superhandig ding. Fixeert de enkel, waardoor ik minder pijnklachten heb.

En niet te vergeten: mijn klimmaatjes sjouwen alle zware dingen naar de rots of naar een hut. Zo ontlasten ze mij en kan ik dus toch nog klimmen. Dat was aanvankelijk een bittere pil voor mij: hulp moeten vragen en iets niet meer kunnen...

Klussen aan de bus: De laatste klus

Na vele klusuurtjes komt het project nu toch ten einde. De laatste grote klus was het plaatsen van een dakraampje.
Als we in de bus slapen is het toch wel prettig om een beetje te kunnen ventileren. Terwijl we de deuren en ramen soms graag dicht hebben omdat het regent of omdat we op een niet zo'n veilige plek staan.
Daarom is het dak nu voorzien van een raampje waar we ook mee kunnen ventileren als het regent. Het is eigenlijk een dekluikje voor op een boot, maar op onze bus past dat prima. Er zit ook nog een mooi horretje bij zodat we ook nog beestvrij kunnen slapen.

Pieter

Huis te huur verhuurd

Voor het appartement van Esther hadden we een tijdje geleden al een huurder gevonden. Mijn huis stond te koop en te huur maar de marktomstandigheden werkten niet echt mee (iets met een recessie of zo). Maar gelukkig is het op het laatste moment toch nog gelukt om per 1 juli een huurder voor mijn huis te vinden. Wel zo prettig dat het dan niet een jaar leegstaat en ook voor de financiën is het een stuk beter. Gevolg is wel dat we vanaf 1 juli officieel dak- en thuisloos zijn. Terwijl 1 juli de laatste werkdag van Esther is en we de eerste week van juli nog wat dingen in Nederland moeten regelen. Gelukkig hebben al diverse vrienden ons voor die week logeer- en/of kampeerplekken aangeboden.

Pieter